2. Savaş Sonrası Avrupa Sinemasının Mirası

Ağırlıklı olarak “sanat sineması” olarak tarif edilen ve onun önemli bir kolu olarak “auteur sinema” kavramlaştırmasıyla ortaya konan birikim, Visconti, Bunuel, Rosi, Bergman, Godard, Taviani Kardeşler, Angelopoulos, Loach gibi önemli sinemacılar üzerinden incelenecek. Sosyalist ülke sinemalarının yetiştirdiği Szabo, Wajda, Tarkovskiy gibi sinemacıların, bu topraklardan Akad ve Güney’in, bu gelenekle nerede buluşup, nerede  ayrıştıkları tartışılacak. Konvansiyonel sinemayı aşmaya dönük deneyimler ile 2. Savaş sonrası siyasal-ideolojik süreçler arasındaki ilişki ve 21. yüzyılın dünyası ve insanlığına seslenebilecek yeni anlatım olanaklarının zemini bu çerçevede sorgulanacak.